Şairleri Okurken Şimdi boyanmamış bir kadın yüzü, insana bir türlü medeni bir çehre hissini vermiyor.

Güneş, bütün gün, insana doğru fakat acı şeyler söyleyen bir arkadaştır. Onun ışığında eğlenmenin ve mesut olmanın hiç imkanı var mı?

-Desene! Şu çarkları su ile dönen dünya, eskiden beri bir değirmenden hala farklı değil!

-Bir havra daha yapılmış, bunun ne ehemmiyeti var? Kökleri her taraftan dünyayı saran bütün bankalar birer havra olduktan sonra...

Aşık, yüz bulmayan adamdır.

Ay! Ay! Yalancı ay! Zekâdan harap olanları dinlendiren hayal gibi, güneşten bunalanları da teselli eden sensin!

Hiçbir şey lisan kadar ağaca benzemez. Lisanlar -tıpkı ağaçlar gibi- mevsim mevsim rengini kaybeden ölü yapraklarını dökerler ve tazelerini açarlar. Lisanın yaprakları kelimelerdir.