Uyu Şahin, uyu. Gün gelir acı gerçeklerle uyanırsın...

Atom bombasını, hidrojen ve radyomanyetik akımların insanlığa getirdiği zulmü düşününüz... Bunların icadı ilimdir; manaya dayanmadıkça zulümdür...

O zaman uzaklık diye birşey olmamalı. Dünyanın öbür ucunda bile olsam yakınım demektir. Hem de pek çok yakınım. Hatta her baktığın yerde bulabilirsin beni. Hasret daha çok sevdirir insanı. Daha çok birbirine yaklaştırır, bilirsin....

Hayır, hayır...biz kan ve barut kokusu değil, huzur isteriz. Tembih ile uslanmazsa kötekleriz...öldürmek için adam aramayalım. Fazilet yarışına katılanları çoğaltmak için savaşalım. Huzuru bozuk milletlerin parolası birliktir... Onu sağlamak için çalışalım...

" İlimsiz ibadetin topal, ibadetsiz ilimin kör olduğunu insanoğluna anlatmanın faydası büyüktü."

Kaderin çağırdığı yerde bir sır perdesi aralanıyor...

"Ayrılık seni bana unutturamadı. Birlikteliğimiz her an, eskisi gibi sürüyor, anlamını taşıyor sofrada gördüğün o fazlalıklar."

Hayat için yapılmış bir planınız yoksa, başkalarının yaptığı planların bir parçası olursunuz.

Kavramlar sahi bu kadar ikiyüzlü müydü? Yoksa, istediğimiz gibi yorumlayışımız mıydı onları özünden koparıp birer karmaşa haline getiren? Bilmiyorum doğrusu. Bildiğim tek şey, işimize gelmeyen gerçekleri kendimize uyduruşumuz!..

Dünya bir kişiye fazla, üç kişiye az.