Bugüne en uzak gün, dün.

Çocukluklar çocuklardan azdır.

Yalnız'ın odasında İkinci bir yalnızlıktır Ayna.

Yalnız'ın adına Hiç kimse konuşamaz... O Kendi kendisinin Sanığıdır.

KONAK Sen gelirken ağlamıştın, Orası için. Bil, gidersen de ağlayacaksın, Burası için...

Mum yanıyor, zaman yanıyordu..

Ne güzel insanlar vardı eskiden ...

Ne günlermiş, ne günlermiş. Geçip gitmiş!

Ölebilirim bu genç yaşımda, En güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim. Şimdi kavakyelleri esiyorken başımda, Sevgilim, Seni bir akşam-üstü düşündürebilirim.

Kim o, deme boşuna... Benim, ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; Başdan başa sen.