Yaşam, pervasız figüranların yer aldıkları film hakkında hiç bir şey bilmedikleri bir prodüksiyon gibi göründü ona

Bir delinin kendini tanrı sanması gibi, biz de kendimizi ölümlü sanıyoruz. Delalande

Madde yıpranmıştı. Zaman usulca uyukluyordu.

"Şikayette bulunmak niyetinde değilim," dedi Cincinnatus, "Ama bir şey sormak istiyorum, şu sizin sözümona dünyanızı oluşturan sözümona nesnelerin sözümona düzeninde sözünüzünü tutacağınızın güvencesi sayılabilecek tek bir şey var mıdır?"

Bu dünyada herhangi bir şeyin herhangi bir inancası, bir güvencesi var mı ya da olabilir mi, yoksa güvencenin ne anlama geldiği bile bilinmez mi buralarda?

?Aşktı bu, ilk bakışta, son bakışta, sonsuza dek bakışta aşktı.?

Kanımca o esnada, hayal gücünü kullanarak geleceğe dönük tahminlerde bulunmayı kesmiş olmalı. Tüm olası sonuçların eşiğindeyken: Bunlar hayalet sonuçlardır; kolu-bacağı kesik birinin hayalet parmakları gibi; yahut oyun alanının kıyısında duran bir satranç atının (karelerin üzerinden atlayarak geçen taşın) ulaşmaya çalıştığı, tahtanın ötesindeki hayalet uzantılarda bulunan, varlığı ??hissedilse?? de hakiki hamleler ve hakiki oyun üzerinde hiçbir etkisi olmayan fazladan eklenmiş kareler gibi.

Oysa ne kadar mutludur uyanık üşengeçler, insanlar arasındaki hükümdarlar, havanın kararma vaktinde bir terasın korkuluklarında durup, aşağıdaki ışıklara ve göle, gün batımının koyu zerdali renginde eriyen uzak dağ şekillerine, soluk bir mürekkeple çizilmiş gibi duran zirvelerin üzerindeki kozalaklı siyah ağaçlara, sessiz, kederli, yasak sahil şeridi boyunca lâl ve yeşil parıltılar içinde çağıldayan suya bakıp, yoğun bir haz ve esrik bir sızı duyan renkli, müthiş beyinler.

İnsan başka birinin hayatının kendi hayatıyla yan yana akıp gitmesine öyle alışıyor ki, paralel uydunun aniden ayrılıvermesi bir sersemleme, boşluk ve adaletsizlik duygusuna yol açıyor. Üstelik ??şiirimi?? de bitirmemişti daha!

-Lolita, Vladimir Nabokov