Bir ihtiyacı karşılamak insana kökleri varmış gibi güvende hissettiriyor.

İnsanlar acıyla yaşayabilecek varlıklardır. Güçsüz olanlar acılarının onları yavaş yavaş, duygusal bir ölüme götürmesine izin verir. Güçlü insanlarsa o acıyı alır ve kullanır Margo. Yakıt olarak...

Herkesin hayatında onu yeterince umursayan biri olmalı.

Bir yerden ayrılabilir; orayı terk edebilirsiniz ancak orası sizden asla ayrılmaz.

Onu o kadar seviyordum ki kalbim acıyordu.

"Ama kişisel olarak en sevdiğim yerin, dudakların."... "Dolgun, şehvetli, büzüşük ve hep köşeleri aşağı doğru dönük. Gülümseyinceye kadar onları öpme isteği uyandırıyorlar bende."

"En sevdiğin uğraşın ?" "Bunalım."

Tyson'un aparkatı gibi şiddetle ve hızla aşık oldum. Onunla olmaktan keyif alırken artık onsuz yaşayamaz hale geldim. O benim uyuşturucumdu. Hiç doymuyordum ve beraber olduğumuzda ilk düşündüğüm şey bir daha ne zaman görüşeceğimizdi.

"Leah git kocanın yanında ol. "dedim. "Bana aşık olduğunu fark etmeden önce."

"Parlıyorlardı." dedi. Aniden geriye doğru sıçradım.Bu da ne demek oluyordu. "Onlar beraberken sanki bir kasırgayla bir hortumu aynı odaya koymuşsun gibiydi, gerilimi hissedebiliyordun. Ruh ikizi denen klişeye inanmazdım, onları beraber görene dek."