Dünyada şimdi onunla yan yana bulunmamamız kadar mantıksız ve lüzumsuz ne vardır acaba ?

"Bazen kendisine: Niçin ben hiçbir şey değilim?' diye sorar ve buna kandırıcı bir cevap bulup vermezdi. Kendisinin dünyaya bir iş için geldiğini müphem bir şekilde hissediyor fakat bu işin ne olduğunu bilmiyor ve etrafında kendisine 'Bu benim işim! ' dedirtecek bir şey göremiyordu."

"Geçen gün Ceza Reisi bir kitap verdi. Şöyle karıştırdım. Derin bir şey. İsmi Âmak-ı Hayal, senin anlayacağın, hayalin dibi. Orda şöyle yazıyor: Bir gün Allah peygamberleri çağırıp sormuş,saadet nedir? demiş. Her biri kendilerine göre cevap vermişler. Musa: Arzı Mev'uda gitmektir; İsa: Bir yanağına vurana ötekini uzatmaktır. Buda: Hayatta hiçbir arzusu olmamaktır, yollu şeyler söylemiş. Sıra bizim Muhammed'e gelince: ' Saadet,hayatı olduğu gibi kabul etmektir...' demiş. "

Zamanın olduğu yerde kaldığını ve bizi huşu içinde dinlediğini fark etmiyor musunuz? .. Elinizi bana verin...

Haydi , deniz kenarında bir yere gidip dolaşalım... Bugün canım insan yüzü görmek istemiyor ,geniş , uçsuz bucaksız bir seye ... ve sana bakmak istiyorum !

Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha malikin!.. Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz? Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz?

Şimdi içim rahat ,aradığını bulan ve başka bir şey istemeyen biri gibi sükunet içindeyim ... Dünyada bundan büyük bir saadet olur mu ?

Herkes ne diyecek ? .. Fakat bu ana kadar herkesten ne gördüm ki ... Bana en yakın olanlar dahil olmak üzere , bu herkes dedikleri şey beni üzmekten , hayatımı manasız bir hale sokmaktan başka ne yaptı ? Bu yaşıma kadar en iyi zamanlarım tam manasıyla yalnız kalabildiğim günler olmuştu.

Asıl iyilik tanımadıklarımıza yaptigimiz ıyiliktir , halbuki biz bütün hüsniyetimizi dostlarımıza saklayp bunların dışında kalanları bir çırpıda ve kısa bir hükümle fena addediyoruz!..

Herkes ne diyecek ? .. Fakat bu ana kadar herkesten ne gördüm ki ... Bana en yakın olanlar dahil olmak üzere , bu herkes dedikleri şey beni üzmekten , hayatımı manasız bir hale sokmaktan başka ne yaptı ? Bu yaşıma kadar en iyi zamanlarım tam manasıyla yalnız kalabildiğim günler olmuştu.