Hiroşima'da öleli oluyor bir on yıl kadar. Yedi yaşında bir kızım, büyümez ölü çocuklar.

Bu gelenler silahsız adamlardı Her birisi yüreğini çıkardı. Her yürekte güzel bir şeyler vardı, Hayata sevdalar ilan edildi.

Mavisi İstanbul'uma benzer Yeşili Bursa'mdan eser Oturmuş da şiir yazar Birden sevdalandım Kiyef şehri ne.

Mısırlı kardeşim; şarkılarımız kardeştir, isimlerimiz kardeş, yoksulluğumuz kardeştir, yorgunluğumuz kardeş.

Port-Said'i yaktılar, öldürdüler Mansur'u. Bu sabah gazetede fotoğrafını gördüm : ölülerin arasında bir küçük ölü. Ya ayni, ya habibi! Hurma çekirdeği gibi ...

Pırağ'da Yahudi mezarlığında sessiz soluksuz ölüm. Ah gülüm, ah gülüm, muhacirlik ölümden beter ...

Bu dakka, bu saniye sen beni seviyordun canım, hiç kimseyi hiçbir zaman sevmediğin gibi ...

Şair, memleketten uzak, hasretlerle delik deşik, Eski Kent'te duruyordu, meydanlıkta, yapayalnız.

Bu günler belki gelirim sana. Konuşmak için değil, sadece yüzüne bakmak için. Belki senin yüzünde bulurum aradığımı. Bütün gördüğüm yüzler lakayt, hissiz. Senin yüzün nasıl?

Yüreğin kadını erkeği yoktur.. Bir "mert" olanı vardır,bir de "namert"olanı...