Karlı kayın ormanında yürüyorum geceleyin. Efkarlıyım, efkarlıyım, elini ver, nerde elin?

Hapislik gibidir yalnızlık.

Yirminci Kongre'ye geldi Lenin, gülüyordu mavi, badem gözleri. Açılıştan önce girdi içeri. Kürsünün dibindeki basamağa oturdu ve başladı not almağa. Farkında bile değil heykelinin.

Komünistler, bir çift sözüm var size : ister devlet başında olun, ister zindanda, ister sıra neferi, ister parti katibi, Lenin girebilmeli, her zaman, her mekanda işinize, evinize, bütün ömrünüze kendi işi, öz evi, kendi ömrüymüş gibi.

Yıllar, eğrilen bir yün ipliği gibi aktı namuslu, çalışkan parmaklarından.

Isınsa, iyice ısınsa ortalık ama, hele geceler, Bıktım usandım üşümekten. Rüyalarımda Afrika'ya gidiyorum. Cezayir' deyim bir sefer. Sıcaktı. Alnımıı bir kurşun deldi. Bütün kanım aktı, ama ölmedim.

Ama, arkadaşlık ağaca benzer kurudu mu yeşermez artık.

Gözlerinden öperim canım. Güzel geceler. Kendine iyi bak. Bana hemen cevap ver, Dertlerimi aklında tutma, unut, beni unutma ...

Şairi cennete koymuşlar "Ah, memleketim!" ... demiş.

Badem gözlüm beni unut. Boynuma sarılma, gülüm, benden sana geçer ölüm. Badem gözlüm beni unut