Herkesin kalbinde kara bir delik vardır.Kaybetmekten korktuğu ne varsa oraya saklamalı.Dünyanın hengamesi, her şeyi savurup yok etse dahi, o kara deliğe koyduklarına zarar veremez.Yeter ki kalbin, içine bir şeyler sığacak kadar geniş ve dünyadan uzak olacak kadar derin olsun.Kalbin ne kadar geniş olursa, içine saklayacağın şeyler de o kadar çok olur. (109)

Bitmemesi için ara verdiğimiz kitaplara benzeseydi her şey..

Dünyadaki hiçbir dil izah edemedi, olup biteni.Sessizlik böyle icat edildi.

Kalabalıklar içinde herkes kendi yalnızlığını yaşıyordu.Bu kadar özgürlük fazla değil miydi?

Yalnızlık kimin sırrıysa o sırrı tuttuk.

İnsanlara gelince... Sizi yargılarlar. Onlara kulak asarsanız daha çok yargılarlar, kulak asmazsanız yine yargılarlar. En iyisi ellerine bir kalem verip, eleştirdikleri şey her neyse ?Al, doğrusunu sen yap,? demektir. O zaman susarlar...

''Bir tarafım söylemek istediklerimle doluyken, diğer yanım onları yok etmekle meşguldü. Arada kalan bendim ve ufalanıp yok olmamam bir mucizeydi...''

''Bir tarafım söylemek istediklerimle doluyken, diğer yanım onları yok etmekle meşguldü. Arada kalan bendim ve ufalanıp yok olmamam bir mucizeydi...''

Huzursuzluğu yarının bugünden iyi olmayacağını bildiği halde, ısrarla yarının güzel olacağını kendisine fısıldayarak yaşamasındandı.

"Sevgi insanlığın, şiddet hayvanlığın kanunudur, biz insanız."