"İyi yürekli insanlar kendileri için birşey yapılmasını beklemezler..."

Kalbimin hiç de temiz olmadığını sanıyorum. Temiz olsaydı, nasıl hareket edeceğime karar verirdim...

Ah Tanrım, sana şükürler olsun..! Gazabın için de nimetlerin için de şükürler olsun sana.!.. Deminki yağmurdan, gök gürültülerinden sonra şimdi pırıl pırıl parlayan güneşin için de.!.. Şu mutluluğum için şükürler olsun sana..!

Bir insanın cömertliği ne kadar büyük ve gürültülüyse, onda o kadar bencillik bulunur, hem de en iğrenç, en tiksindirici türdendir...

"...Ayrıca derler ki, baylar, kuş avcısına kendi kanatlarıyla uçarmış. Çok doğru ve kabul etmeye hazırım. Ama burada kim avcı, kim av..? İşte henüz cevabı bilinmeyen soru bu, baylar..!"

İyi insanların yanına gideceğim... İyi insanlar dürüst yaşar, iyi insanlar hilesiz yaşar ve hiçbir zaman benzerleri olmaz...

Kime, ne şekilde kötülük edebileceğimi gayet iyi bilirim ancak ellerimi kirletmek istemem...

Hiç insan öldürmediği halde, altı kişinin canına kıymış bir katilden daha cani insanlar gördüm, umudumuzu öldürenleri gördüm...

Rezilliğin, kepazeliğin her çeşidi... Evet, insanlar yaşıyorlardı! Her şeye alışıyor insan, bence onu en iyi tanımlayan özellik de budur.

Kendini yüksek görme küstahlığı, kendinin cezalandırılmayacağını düşüncesinin yüceltilmesi en uysal insanda bile öfke duygusunun uyanmasına neden oluyor, sabrını taşırıyordu..