Ölmek hiçbir şeydi, El sordo'nun ölümle ilgili bir korkusu yoktu, ne de ölümle ilgili bir görüntü vardı kafasında. Ama yaşamak , gökyüzünde dolanan bir atmacaydı. Tahılın savurduğu, samanların uçuştuğu harman yerinde, tozlar içinde duran toprak bir testideki suydu yaşamak. Bacaklarının arasındaki bir attı yaşamak; bir bacağın altındaki karabinaydı, bir tepeydi, bir koyaktı, bir dereydi, vadinin uzak kıyısında, tepelerin üstündeki ağaçlardı , yaşamak...