1244 yılının Kasım ayında bir perşembe akşamı Konya?ya girdim. Konya minareleriniuzaktan gördüğüm zaman heyecanlanmıştım. Yolda bir delikanlıya kalabilecek bir han sordum. Şekerciler Hanı?nı tarif etti. Yüzüme tuhaf tuhaf bakan hancı beni zengin bir tüccar sandı: ? Buraya satın almaya gelmiş olduğunuz şey ne? ? Bir elmas, dedim. ? Öyleyse yanlış şehre gelmişsiniz dostum. Burada pirinç ve gümüşümüz vardır. Ayrıca şehrimiz, dokumacıları ve de altın işçiliğiyle de ünlüdür. Çarşıda lacivert taş, inciler ve damarlı akik de bulabilirsin. Ama burada hiç elmas yoktur.