Ne yamansınız dökme kalıplarınızla; bir şeyi onlara uydurmadan rahat edemezsiniz.

Kim bilir, iç sıkıntısı olmasa belki insanlar işe gitmeyi unuturlardı. "iş avutur" derdi babası.

Rahatsınız. Hem ne kolay rahatlıyorsunuz. İçinizde boşluklar yok. Neden ben de sizin gibi olamıyorum?

Kulakları kapı ötesinin tıkırtılarına açık, yalnız kanının damarlarındaki koşusunu duyardı.

Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.