İnsanın şiddeti, hiddeti kadar korkunç olması imkânsızdı.

Tek istediği, kusmadan bu daireden çıkmaktır artık.

Başka çarem yok. Ne yapmam nereye gitmem gerektiğini düşünemeyecek kadar yorgunum.

Çünkü ateşini,ihtirasını istedim.Kendimde asla olmayacak şeyleri istedim ondan...

Korku ve nefret her zaman sevgiden çok daha güçlü duygulardır.

Herkes hayaller kurar, diye düşündü Rizzoli, ve bazen bu hayaller bizi hiç tahmin edemeyeceğimiz yerlere götürür.

Benim bu kadar güvenilir olmamı düşündüren nedir ? Ve işte herşeyi bu biterecek

Defalarca senden kaçmaya çalıştım. Ve aslında kendinden kaçıyordum.Senden değil. Asla senden değil

Güvenmek, insanın bebekliğinde öğrendiği, sizi bir battaniye gibi sarmalayıp sıcak tutması gereken bir şeydi. Hayatın gaddar aldanmalarından biriydi. Sarah bu kavramı aşmıştı. Herkesin gerçekte ne kadar yalnız olduğunu keşfetmişti. Ama arzuyu aşamamıştı. Ya da gereksinimi....

İhtiyaç. Bizi yok eden şey bu işte, sen de biliyorsun. Bu bizi her şeye karşı kör ediyor. Şimdi de sana ihtiyacım var....