Sevene kadar beklerim. Yeter ki beni boşluklarına doldurmaya kalkma ve bir başkasının yerine koyma...(Lâ)

Hayallerimde bile sana söyleyemediğim şeyleri yazacağım şimdi.Siz yerine sen demek gibi...

Aşkın belası, aşkla hesaplaşmaya kalkması,bir aşkta aşkın yorumunu yapması. Olanın bitenin ne olduğunu anlamak isteği ,Elif'in en büyük girdabı oldu. Keşke bitenin neye bittiğini anlsaydı. Ölü bir balık gibi böyle , kıyıya vurup durmasaydı. Tanrım, dedi. Kalp bilgimi arttır. Ki olup biteni daha iyi anlayayım. Anlarsam dayanırım.

?Korkma? dedi. ?Kimse aşktan ölmez. O işler sadece masallardadır. Bir de romanlarla filmlerde. Hangi ateş sonsuza kadar yanmış ki? Biraz tüter sonra sönersin.

Bana bir kere görün yeter, gerisini ben tamamlarım kendi içimde Çünkü ben hatırladım biz bir CAN'dık ezelde...

Aşk öylece geldi. Aralarına girdi. Ama ayırmadı birleştirdi. Öznesi çiftse de eylemi birdi.

Bir anda garip bir huzur,bir sarmaşık gibi sarışan taşkın, arsız bir mutluluk duydu.Sanki kırk yıldır tanışıyorlardı,sanki onun yanında insanın canı hiç sıkılmazdı ve sanki onun yanında insana bir şey olmazdı.

Aşk bahane. Herkes kendini seviyor....

Çöl ile gök gibi buldular birbirlerini. Aralarında bir yağmur eksikti?

Allah'm..! Öylesine aslolanı göster ki bana; sûrette aklım bile kalmasın...