İnsanlık öldükçe nüfus artıyor.

Tutma yeri yok şimdiki insanların
İşte yine ortada kaldın...

kaçan bir gol kadar üzülmedik değil mi
ölürken çocuklar güzel afrikada.

Seni düşündüğümde
Patlak veriyor bir ırmak
İçimde, ta içimde...

İçimi okuyorlar, bir duâ gibi :

Düştüğüm zaman sıfır bedene
Dünya bol gelmişti de
Rabbim demiştim, işte
Kalmadı yanacak bir şeyim
Geliyorum, cennete!

Bir dert seç bana, üzüleyim
Doldurayım vakti, boşlukla.

Sadece birini okudum ama
Dört kitapta yeri var; insan ölümlü.

Ey ölüm, lafını unutma...

Canımı yakıyor dünyanın güzelliği
Yetmiyor ömür, o büyük şiire.
Rabbim, ne olursun
Sözümü kesme...

Geçerken dünyanın bir kenarından,
Bir şey gördüm de
Çok güzeldi, kıyamadım bilmeye...

Bir yerden geliyoruz; üzülmekten...