Bana mutlu bir zamanı hatırlatmıştı. teşekkürler. -Anastasia

seni o kadar çok seviyorum ki bu beni korkutuyor.

Ne kadar yalnız olduğunu söylemesen de olur, her soru sorduğumda bir cevap verme gereği duyuyorsun, cevaplarındaki özgürlüğü görebiliyorum aynı zamanda yalnızlığını da...

?Nasıl biliyorsun!? bu sefer daha yüksek sesle bağırdı. ?Nasıl olduğunu söyle!? Gri gözleri yanıyordu ve yüzünde bir çok duygu çarpışıyordu. Korkusu daha çok görünüyordu.

Hayvanların özgürlüğü karnı acıkana kadar, insanların özgürlüğü paraya muhtaç kalana kadardı.

"Seni gören gözümden, boşluktan ya da özgürlükten daha fazla seviyorum."

''Seni şartsız seveceğime, hayallerin konusunda sana destek olacağıma, seni onurlandırıp sana saygı duyacağıma,seninle gülüp seninle ağlayacağıma, umutlarımı ve hayallerimi seninle paylaşacağıma ve ihtiyaç duyduğunda sana teselli sağlayacağıma söz veriyorum. Ve yaşadığımız sürece üzerine titreyeceğime.''

Yanaklarımdan aşağı zarafetle süzülen yaşlara bir hanımefendi gibi teslim olmak değil, aya bakıp uluyarak ağlamak istedim...

" Kavga ettiğimizin farkında değildim. Ben iletişim kuruyoruz sanıyordum..."

"...Seni Seviyorum...İki küçük kelime. Dünyam durdu, eğildi ve yeni bir eksende dönmeye başladı..."