Bütün duygularımız evsiz barksız ve kimsesiz kalmış çocuklar gibi, aynı odada koyun koyuna yatıyor? Aşk korkusunu yenmek için kuşkunun omzuna başını dayamış; öfke, ısınmak için köleliğin bacaklarının arasına koymuş ellerini? Sevgi, kaybolmamak için nefretin elinden tutmuş, sıcacık?"

Aç kalmamak istiyorsam ,iki yüzlü ve alçak olmam gerekiyordu ve durmadan kendi kanımı emmem...

Ve sonra, hayat bitti; aşkın başladı. Şimdi ne kadar da iyi anlıyorum; sana aşık olmak, seni kaybetmemiş...