Dostum, her şeyin farkında olduğun için mi yalnız ve mutsuzsun?

Bana, insan yalnızca kendini anlayabilirmiş gibi geliyor. O da zaman zaman.

Her şeyin geçip gittiğine, yaşadıklarımızın geçmişte kaldığına kim inandırabilir bizi? Anılarımızı avuç dolusu su gibi her sabah yüzümüze çarpmanın işe yaramayacağına kim inandırabilir?

Yaşamak aslında birbirinden kopuk yaşantılar arasında bağlantılar kurmaktır. Bir hatırayı diğerine bir fotoğraf albümü değil, yaşayan bir insan bağlar.

İstanbul'da gün boyu dolaşırken dünyanın haline üzüldüm. Ankara'da insan sadece Ankara'nın haline üzülüyor.

İki ayrı nokta olsalar, haritada iki ayrı, uzak nokta, aralarında nehirler, dağlar, okyanuslar filan olsa... Daha rahat, daha rahat severdi. (Coğrafya herkese iyi gelir.)

Uzun süre kapalı kalan kapıyı açsan da fayda etmez, içerideki hava yer değiştirmeden öylece kalır.

Abidin'e kalırsa insan kendini tanımak için edebiyat okumalıymış.

Hangi esnaf korkmaz elinde parayla görünmekten?

Büfedeki dergilere şöyle bir göz attı. "İçimiz dışımız kadın oldu." diyordu kayınpederi.