Beni unutmuş olmasına hiç alınmadım, aşk dünyanın en iyi mazeretiydi.

"O polisse ben de vatandaşım..."

...Ama hala kalıntılarıyla beslenip duruyorduk işte, dişleri için öldürülen bir filin devasa gövdesini didikleyen akbabalar gibi...

"Nezaket başkadır, insanın içinden geçenler başka."

Kendine haksızlık etme, insanlar o kadar korkunç ki senin merakın onların vahşeti yanında çok masum kalır.

Her âşık sevdiğini kaybetme kaygısını taşır.

Bütün aşklar er ya da geç aynı sonla yüzleşmek zorunda kalmazlar mı?

Her şey eskisi gibi olabilir mi?

Tümüyle keşfedemediğimden midir nedir, teni büyük bir istekle çekiyordu beni.

Ama aşkta eşitlik olmaz ki zaten. Bazen kefelerden biri, bazen de öbürü ağır basar. Aslına bakarsanız genellikle hep aynı kefe ağır basar ya.