İnsan her şeye alışır diyorlar ya, öyle değil aslında. Başka çaren olmadığı için katlanıyorsun ama alışmıyorsun.

Kimse kimseyi tanıyamaz. Tanıdığımızı sanırız. Tanıdığımız kadarına inanırız. Eğer gerçekten tanısak, bırakın aşkı filan, kimse kimseyle arkadaş bile olamaz.

?Yine o keskin bıçak, yine o unutulmuş acı. Boğazımda yine o belli belirsiz düğüm.?

?Hayat yaşadıklarımızdan çok hayal ettiklerimiz değil mi zaten ??

İnsanın söz geçiremediği duygular vardır, engelleyemediği düşünceler. Nezaket başkadır, insanın içinden geçenler başka.

"Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul..." Yahya Kemal

"...Byzantion... Üzerinde yaşadığınız şehrin, İstanbul'un ilk adı."

"İnsan pek de vefalı bir varlık değil."

...Bütün bu bilgisizliğimize rağmen, lafa geldi mi, utanıp sıkılmadan, şanlı ceddimiz diye nutuk atmaya bayılıyorduk.

"...Lafa geldimi herkes şikayetçi. Fakat bir şeyler yapalım dediğinizde, önce kendi çıkarlarına bakıyorlar..."