Lalikom: Benim dilsizciğim..

Bineceğin trenlerin soluğu tükenmesin. Ayağını attığın yerler deprem görmesin. Denizler uslu, vapurlar yollu olsun. Ferman et rüzgar beni de alıp oralara atsın. Mutlu ol. Allah beni kahretsin. Gözlerinden öperim. Öperim kızı öperim. Öperim oğlu öperim.

Ben sana ölümsüz, ölümlü, değişir, değişmez niteliklerinle mecburum.

Hiç sevmem böyle olmayı. Yoksun, garipsi, yenik.

Ne güzel yaşıyorduk be! Nasıl da yaşatırsın. Kaç bin kere söyleyeyim, öyle yaşatan, öyle sevidrensinki... Seni tanımak, seni bir kerecik bile görmek, milyarla yıl yaşamaktan daha dolu, daha hazlı ve daha değerlidir.

Seni, güzel eden, dost eden, dayanılmaz eden yine sen'sin. Bunu da öğren.

"Gözlerimi öptüğün gerçek mi?Onların dudaklarına layık olması için ne yapayım bilmem ki?"

"Bilir misin canım dediğinde içimden canımın çıkıp sana koştuğunud duyarım hep"

"Bilir misin canım dediğinde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep"

"Ulan ne var sende be?Yeni bir tedavi şekli mi buldum yoksa?Her ne hal ise seni düşünmek iyi geliyor bana"