Dost bir insanın bir ikinci kendisidir Cicero

Anahtar varsa, kapının arkasında ya da önünde olmanın ne önrmi var

Bir zarfı açmak kadar kalbi titreten ne vardır? Zarf mahremiyettir. Mahrem olmasa da satırlar. Bir köşeye çekilir, yalnız okunur mektuplar.

Son yıllarda gördüklerimiz bizde birşeyi kırdı. Bu şey insanın güvenidir.

İnsan ne yazacağını bilebilseydi hiç bir şey yazmazdı. O zahmete değecek bir şey olmazdı bu. Yazmak, insan yazsaydı ne yazardı, bunu öğrenme çabasıdır.

Tebdil-i mekanda frrahlık vardır.

Hiçbir yol yoktur ki sonu olmasın.

İnsan tekerleği bulduğu zaman başına neler geleceğini bilseydi, bakmadan arkasından yuvarlardı onu ıssız bir yere.

"Sabah sabah insanını denedim dünyanın Cimriliklerle dolu derilerle yürüyordu Başka bir şey göremedim Sonra kanaat kınından bir kılıç çektim keskin tarafıyla onlardan Ümitlerini kestim."

insanı mutlu eden şeyler aynı zamanda onun felaketinin de kaynağı olabiliyor