Hey sen,
Bana bak, gel küçük kukla!
Zıpla, kalk, otur.
Küçük kukla, küçük kukla haydi gül.
Åžimdi aÄŸla!
Aa gülüyor, bak şimdi de ağlıyor.
Tabii ağlayıp gülecek çünkü BEN istedim! Şimdi yat küçük kukla,
Şu hançer saplanacak bağrına, ıstırap çekeceksin, haydiii!
O hoo, sahiden ıstırap çeker gibi, yoksa duygusu mu var?
Bilmem hiç düşünmedim, fakat sıkıldım ondan.
Öl küçük kukla, Öl!

Bedenler, beyinler ve sevdalar, bu toprağa gübre olabilir? Ve her yıl çiçekler yeniden büyür!

- Komandolar Demirel'in adamları mı, sahi böyle mi düşünüyorsunuz siz? - Öyle değil mi? - Gülerim size kızım, daha doğrusu sana! O göstermelik bir laf, sokaktaki adama propaganda yemi, demek sen dahi yutmuşsun. - Siz de geçen gün öyle söylemiyor muydunuz? - Ee, sokaktaki adama yem dedik ya, inanmış görünmek de lazım. Turgutların yanında öyle söylemem gerekiyordu, söyledim. Aslında, a kızım, Demirel'in olsa o komando denen gençlik, iktidar tutsa onları, para verse, beslese, ohooo, şimdiye kadar silindir gibi geçmişlerdi üzerinizden. Bunu akıl edemeyecek kadar saf mısın?

... düşündüm ki, memleketin bu dağdağalı günlerinde Hacettepe Üniversitesi olayları ve Doktor Güçlü'nün öldürülmesi, halkın bozulan asabını daha çok bozacak, iktidarımızın iktidarsızlığı hakkında ileri sürülen iddiaları tekrarlatacak... Bilhassa baskın yapan komandolardan bir katil ilan etmemiz, ayrıca iki uç arasında tarafsızlığımızı belgeleyeceği gibi, solun bize karşı saldırgan tutumunu da muhakkak ki yumuşatacaktır.

... milletin küçük hesaplarını bir yana koyup, şuurlu olarak seçime girmesi ve Meclis'e, kendi öz temsilcilerini göndermesi gerekir. Yoksa şu parti dede yadigârı, bu parti köyüme yol yapacak diye, eskiden olduğu gibi, günlük çıkar peşinde koşacaksa bu millet, hak ettiği idareye mahkûm olur.

Devleti, Tanrı'dan sonra koruyucu ve esirgeyici bilmiş Türk, "Devlet baba" demiş ona, ondan beklemiş, ummuş, bir eli hep sırtında olsun istemiş, asırlarca böyle devam etmiş. Derken devran değişmiş, "Devletin malı deniz, yemeyen domuz." devri gelip yerleşmiş. Kişi de itibarını yitirmiş, devlet de.

Ve ertesi gün gazeteler, beyefendinin basın toplantısını iri manşetler halinde verdiler, şöyle söylemişti: "Kanun çerçevesinde çoğunluk arzusuna uygun olarak, demokratik yollardan çalışmak benim vazifemdir. Aşırı sol mahkum edilmemelidir."

"Hem erenler ölmez efendim suret değiştirirler!"

-Ülkü Ocakları'nda neler oluyor, konuş Dursun, vurmayacağız bir daha konuş... Sizin gençliği kimler yönetiyor, ha, Türkeş mi? Sadi mi?.. Ramiz mi?.. Başını salla Dursun... "Ülkü Ocakları'nda ülkü büyüyor, ya Dev Genç'te ne oluyor?.. Sizi kimler yönetiyor, Ruslar mı, Çinliler mi?.. Yoksa Amerika mı?.."

"Ülkücü olmayı niçin istiyorsun?" Çocuk bir duralamış, dikkatle süzmüştü Dursun'u ve sonra sert sert adeta hazır ol vaziyetinde: "Ben Türk'üm, bundan gurur duyuyorum, eskiden Türklerin çok çok kahraman olduklarını da biliyorum. Ergenekon Destanı'nı da biliyorum. İşte bunun için komando olmak istiyorum, çünkü komandolar bozkurtturlar. Bozkurtun önderliğinde Ergenekon'dan çıktığımız gibi, yine bozkurtların önderliğinde Türklerin, ataları gibi kahraman olacaklarına, ilerleyeceklerine, güçlü ve büyük Türkiye'yi kuracaklarına inanıyorum"