Mektuplarıyla sürekli yüreklendirirdi: çağımızda en çok buna gereksinimimiz var: yüreklendirilmeye.

Sürekli, bir tutunma, bir dayanma gereğini duymuşumdur: gerekiyor çünkü: ulaşılınamayacak bunsuz hiçbir yere: bunsuz bir milimetre ilerlenemez: tutunmadan insana: insana yeniden bağlanmadan: insanı yeniden sevmeden: insanların acılarıyla yeniden acılanmadan: insanla ulaşılacak Tanrı?ya.

Kuşkusuz bir ?giz?dir içdünyası insanın: öyle olmasa, insan, şimdiye değin dayanabilir miydi ağırlığına yeryüzünün?

İnsan, içdünyasını bakımlı tuttuğu oranda algılayabiliyor yaratılışındaki bilgeliği.

İnsanın bunalımı, Kutsal Kitabı yeterince anlayamamasından ileri gelmiyor mu?

İnsan, biraz da, bir eklentidir sonsuza.

Yüreğimiz var, var ama yüreğimizi dayayacak bir yer yok. Plautus

Peygamber?e bağlanmadan yürünmez derdi, Aşılmaz hiçbir engel derdi. Peygamber?le algılanabilir yeryüzü.

İnsanlar cümlelerle yaklaşırlar birbirlerine: sonra uzatırlar ellerini: tutunmak için. Çok güçtür insanın tutunabilmesi insana!

Gece, bir savaş arkadaşı olur insana. Her gece, insan, kendini yeniden olumlayarak sabahı bulmalı.