İnsan hayatı denen bu yolculukta benim bulduğum en iyi nevale kitaplardır ve ondan yoksun anlayışta insanlara çok acırım….

Akıl ayrı ayrı görüşleri insana nasıl kabul ettiriyor: İki kulplu bir çömlek, ister sağından tut, ister solundan. 97

Eğitimin bilgi olarak alınması yetmez;insanı daha iyiye doğru değiştirmesi de gerekir.

"Yaşıyor ama bilmiyor yaşadığını..."

"Yaptığı iyiliği başkaları duysun diye, kendisine daha fazla değer verilsin diye yapan, doğruluğu dillerde dolaşmak koşuluyla doğru olan adamdan pek hayır gelmez...."

Ruhlar da böyledir; onları bir fikirle uğraştırıp dizginlerini tutmazsanız, uçsuz bucaksız bir hayal dünyasında, başıboş öteye beriye dolaşıp dururlar. Böyle bir aylaklık içinde ruhların kurmadığı hayal, düşmediği kuruntu, yaratmadığı gariplik kalmaz...

Benim işim gücüm kendimi incelemek: Yapacak başka işim de yok zaten...

Benim pek öyle soluğumu kesecek tutkularım yoktur....

İnsanlığın büyük ve muhteşem eseri, bir amaçla yaşamayı bilmektir...

Ama nasıl şükrediyorum tanrıya, varımı yoğumu bana aracısız vermiş, beni yalnız kendisine borçlu kıldığı için..! Nasıl yalvarıyorum ona gece gündüz beni hiçbir zaman, kimseye karşı ağır bir minnet altına sokmasın diye..!