Varlıkla aramızda hiçbir uzmanlaşma yoktur. Çünkü her insan her zaman doğmakla ölmek arasındadır...

Yargılanıp, zindanın da bekleyen Sokrates'e: "Otuz Zalimler seni ölüme mahkum ettiler" diye haber vermişler. Sokrates soğukkanlılığını hiç bozmadan:"Doğa da onları ölüme mahkum etti..!" Demiş.

Bana çatıldığı zaman öfkem değil dikkatim uyanır: Bana çatandan bir şeyler öğrenmeye can atarım...

Miden iyi ciğerlerin sağlam, ayakların tutuyorsa, Kralların hazineleri, daha fazla mutlu edemez seni...

İnsan üstün olma iddiasından vazgeçerse, gerçek yeterliliğe ulaşır...

Bu dünyaya nasıl geldiysen, öylece çıkıp gidebilmelisin. Ölümden hayata geçerken duymadığın endişeyi, hayattan ölüme geçerken de duyma. Zaten bu hayata ölmek koşuluyla gelmedin mi...?

Öyle ayrıdır ki, insanın aklındakiyle kaderin planladığı...

Biz insanlar öteki yaratıkların ne üstünde ne altındayız. Bilge der ki, göklerin altındaki herşey, aynı yasanın ve aynı yazgının buyruğundadır. ..

Dünyanın bütün nimetleri elinde olsa bile, Onları tadabilecek bir ruh gerekir. Çünkü bizi mutlu eden; Bir şeyin sahibi olmak değil, Tadına varabilmektir..

ADALETİN olmadığı Yerde AHLAK da yoktur. [ Montaigne ]