Düşünce disiplinleri insanların gerçeklik perdesinin gerisinde kendi ruhlarının iç yapısına denk düşen zaman ve mekân uyumlarını bulgulamalarını sağlayabilirdi.

?Büyük dinlerin hiçbiri sonu gelmez yasaklar koymaktan başka bir şey yapmamıştır. Ama yasaklar arzuyu kurutacağı yerde daha da yeşertmiştir. Biz Kabalacılar bu konuda şöyle deriz: Arzuya boyun eğ ki ondan arınasın. İnsanın bütünlüğünü evrenin bütünlüğüyle denkleştirmek için biz her şeyden yararlanırız ?hatta hazdan, ruhun hazda kabarcıklanışından bile.?

İşte o zaman aşk denen şeyin tüm gerçeğini anladım: Aşk her şeyi alan ya da her şeyi veren bir saltıktır. Acıma, sevecenlik gibi öteki duygular yalnızca dış çemberde yer alırlar, toplum ve töre yapılarına aittirler. Sert, acımasız Afrodit?in kendisiyse bir putatapıcıdır. O, beyinlerimizi, içgüdülerimizi değil, asıl kemiklerimizi gagalar.