Uzat ellerini, küçük sürgünüm Uzat bana El eledir çünkü aşkla ölüm

Aşk ki karadır tek heceli bir sözcüktür

Bir zevk duyulmaz oldu, buranın rüzgârlarından Hayat soldu bir günün enginlerinde yine. Selâm..! Sonsuzların yorgun gönüllerine Selâm: Güneşi içeren çocukların diyarından

Ve sonra, Biri çıkar gelir, Tüm gidenleri unutursun...

?Kuşların doğum gününde olacağım.Gece beni bekliyor, yolu biliyoruz..."

Güz çoraplarını giyiyor. - Yolculuk mu var..?

Sensiz karanlığın çizgisine koymuşlar umudu Sensiz esenliğimizin üstünü çizmişler...

Senin yüzün denize inen sokaklar Dörtyol ağızları, su saatleri senin yüzün Ne zaman eğilsem yüzüne ben Yüzün erkenden açan çarşılar..

''Kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım Şiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim...''

Yazmak... sessizliği kanatmak. Hepsi bu..!