Ölüm daha kolaydır sevmekten, der ya Aragon Anla ki ölüme benzer sevmek.

Kal böyle aşkım, kal böyle Ve yalnız Bana bak. Bakmak aşktır.

Yüzümü alıp ellerinin yanına koyuyorum Bir tramvay durağını hemen yanına ağzının. Tam yanına kocaman bir küpeçiçeğini gözlerinin Yanına sözcükleri, sıfatları dudağının.

Senin sesin akşamüstleri mi (Sesin, o deniz kıyısı) Bütün sesleri yaşadım da biliyorum Senin sesin akşamüstleri

Nerde olursan ol orayı anlatır bana Güzel, gövdenin durgun, derin ırmağı

Her şiir bir yolculuktur. Bunun için ilk coğrafyacılardır şairler.

Yıllarca küçük bir yeraltı suyu gibi yaşayacaksın; bir gün yeryüzüne çıkma özlemini de hiç yitirmeyeceksin, bunu büyük bir alçakgönüllülükle kabul edeceksin; ve bir gün, bir gün ışığını gördüğünde de, bir kıyıya çekilip ordan bakmasını bileceksin. Bir çilehane adamıdır şair. Hayatı yoktur.

Bazı şairler gece şairleridir. Geceleri okunur.

Şair cehennemde yaşar.

Sözcükler ki alevdir Ve karadır şairlerin hayatı