''Gece ya da gündüz.İkisini birlikte yaşadığı için mutsuzdu insan.Kaldıramıyordu aynı hayatın içinde hem geceyi hem gündüzü.Onun için uyku vardı belki de.Ve onun için bu kadar mutsuzdu belki de uyuyamayan insanlar.''

"Beni yüzüstü gömün. Çünkü yeterince gördüm! "

Çünkü iyilik, bu topraklarda yaşayamayacak kadar zarif ve kırılgandı.

Belki de , hayat yeterince uzun değildir âşık olabilmek için.

Ben kötü bir insanım. Üstelik farkındayım. Ve bu beni daha da kötü bir insan yapar!

Hayat , ölene kadar çekilen zevklerden , çekilen acılar çıkarıldığı zaman geriye kalandır. Hayat = zevk - acı . Sonuç pozitifse yaşamışsındır hayatı. Negatifse ölmüşsündür doğduğun gün. Tabii birde sıfır ihtimali var. Bu durumda ise zamanın yetmemiştir hayatı anlamaya. Erken ayrılmışsındır partiden , göremeden sonunu...

Gözlerimiz olduğu için hayran kalıyoruz. Bu yüzden bu kadar âşığız...

Ölüm , hayat ve insan. Mahşerin üç boku.

Polyanna benim yanımda eroinman bir orospu kadar umutsuz kalırdı !

Hayat , mütevazı duyguların mütevazı sıfatlarda anlatılmasından ibaretti.