...öyle ki şu anda yaşadığım dakikaları, düşlerimde yineleyip duracağım. Sizi bütün gece, bütün hafta, bütün bir yıl boyunca düşleyeceğim.

Her aşk geçicidir ama uyumsuzluk bakidir.

Eski çocuksu Nataşa değilim, hayatta çok şey gördüm, istediğim kadar gönlüme göre hareket edeyim, hep geride kalan mutluluğu özleyecek, çocukluktaki gibi olmadığıma üzülecek; zaten geçmiş insana hep hoş görünür.

Bir sihir ya da mucizeli bir güç, son yıllarda geçirdiklerimi unutturabilse, dinç bir kafayla, yeni bir güçle her şeye yeniden başlasam...

"Başkalarının zavallılığına bakıp kendi haline şükredenlerden tiksiniyorum."

''Bir çocuğun ölümünü görmektense, dünyaya geliş biletimi iade etmek isterim.''

Bugünün insanı birçok açıdan barbarlık dönemlerinde ki kişilerden üstün olduğu halde, aklın ve bilginin gösterdiği yoldan gitmeye bir türlü alışamamış, aklın yolunu kullanmayı öğrenememiştir...

Karıncalar gözlerini yuvalarında açarlar ve orada kaparlar ve bu, onlara kararlı ve inatçılıklarından dolayı büyük onur verir. İnsan ise gelgeç gönüllü, bir dalda durmayan yaratıktır...

Çağımızda, aklı başında olan her insan korkaktır, köle ruhludur ve ne yazık ki böyle olmak zorundadır...

sizin ne düşündüğünüz vız gelir bana? Benim nasıl bir adam olduğum da belli değil: Ne ters bir adamım, ne uysal; ne alçağım, ne onurlu, ne kahramanım, ne de korkak?