Geçmişim olmadığım her şeydir.

Erkenden kalktım ve var olmaya hazırlanmak için çok zaman harcadım

Etrafımdaki her şey buharlaşıyor. Bütün hayatım ,hayal gücüm ve içeriği , kişiliğim hepsi buharlaşıyor. Sürekli başka birisi olduğumu,başka bir şey hissettiğimi , başka bir şey düşündüğümü hissediyorum. Burada yeni bir sahne yeni bir oyuna katılıyorum. Ve katıldığım oyun kendiminki.

Kelimeler tek gercegimdi. Doğru kelimeler söylendiğinde her şey tamamdı; kalan her zaman olduğu gibi.

İnsanlarla konuşmak uykumu getirir. Sadece ruhani hayali arkadaşlarım, sadece hayallerimdeki konusmalar gerçektir ve somut olarak vardır.

Arzu ettigimin özü basitçe şudur: yaşam esnasinda uyuyor olmak.

Çok hayal kurdum .Artık hayal kurmaktan yoruldum ama hayal etmekten yorulmadım. Kimse hayal etmekten yorulmaz çünkü hayal etmek unutmaktır ve unutmak üzerimizde ağırlık yaratmaz, uyanık kaldığımız ruyasız bir uykudur. Hayallerimde her şeye ulaştım. Uyandigim zamanlar da oldu ama ne önemi var?

Ne hissettiğimi veya ne hissetmek istedigimi bilmiyorum. Ne düşünecegimi veya ne olduğumu bilmiyorum.

...gerçekten yaşıyor muyuz ? Hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak yaşamak mıdır?

Ölümü bir gidiş anına benzetirim. Ceset ise, üzerimizden çıkardığımız giysileri hatırlatır. İçimizden biri çekip gitmiş, hem de o benzersiz, biricik giysisini yanına almadan.