Plastik çiçeklerle ziyaretime geldi hayat Semt pazarından alınma hırkasıyla Her bastığında gıcırdayan tahtalarıyla Öyle çok sevdim Binlerce kapıcı karısından birinin ismiydi sanki kader

Sevgili Pollyanna, Sen bu mektubu okurken Soğuk bir doğu sokağında, Acılarla yüklü bir faytonla dolaşıyor olacağım

Annem işte öyle bir kadındı Çocuklar gökyüzüne bakar sorardı: Ay dede orada ne yapıyor anne? Annem öldüğünde ay dede içimde Yüzlük bir ampul gibi parçalandı. Annem işte öyle bir kadındı Aşure getiren çocuklara, Teşekkür eder gibi yaşadı Öldüğünde gül resimli bir takvim yaprağıydı

Pollyanna, Sana göre insan Profiterol yer gibi yaşamalı Bir çamur deryasının içinde Küçük beyaz mutluluk topları yakalamalı. Bense vücuduma şiirler saplıyorum durmadan Sen de bilirsin ya Allah Dayanabileceği kadar acı verirmiş insana.

acıklı sözler kraliçesiyim ben yağmur bir daktilo kız kadar hızlı

canımın acısıydın bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım

insan acıyla yalnızca sevişebilir baylar!

ne tuhaf geçmişim kırmızı bir kadın yapıyor beni her şey şimdi itiraf

biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü boşaltmış gibi seni sevince kıpırdayan her şiiri kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum

gün olur sararırsa sayfalarda bıraktım ellerimi sana bunu yazsın şimdiden bir hatırasın