Palmiye tarlaları arasında ilerlerken güneş yükselmeye başlamış ve ensemizi kendisine mesken tutmuştu. Ve üç silahlı köylü çocuğu ile ben Orta Afrikanın en büyük gangsterlerinden birini soymaya değil de,pikniğe gidiyormuşuz gibi şarkılar söylüyorduk. İnsanın en zor, en acılı anında bile gülebilmesinin ,bir kaç kelimede olsa şarkı mırıldanmasının mümkün olması okadar garip ki...