Ali misafirlerini uğurlarken Fatma hâlâ ona hayranlık dolu bir ifadeyle bakıyordu. Ali onun bakışlarını yakaladı. Gülümseyerek şöyle dedi: Sanki bana çok sevdiği ve kaybettiği birisini yıllar sonra yeniden gören birinin sevecenliğiyle bakıyorsun. Öyle de sayılır, seni sensiz kaldığım anda bile özler oluyorum. Ve seninle bir kez daha gurur duydum. Demek benim uğruma topladığın otları bir canın kurtuluğu için gözden çıkardın. İlahi nazarın gönlüne girmek için gözden çıkardığın ne varsa hepsi zaten ona dönücü değil midir? Benim yerimde kim olsa aynısını yapardı. Hayır Ali, herkes senin yaptığını yapamazdı. Yapabilmesi için Fatma aşkının ateşi ile yanan Ali olmak gerek!