?? Ne olursa olsun kuşkuluydum, Sartre o kadınla New York'ta geçirdiği üç haftayı öyle ballandırarak anlatıyor, ondan bahsederken gözlerinin içi öylesine gülüyordu ki, garip bir tedirginliğin bütün benliğime yayıldığını sezinledim; ben, onun bu maceranın değişik ve romantik havasına kapıldığını sanıyordum; fakat birdenbire aklım karıştı; M.'ye benden daha fazla önem verip vermediğini merak ettim, artık eski iyimserliğim kalmamıştı, başıma her felaketin gelebileceğine inanıyor, kendimi de buna göre hazırlıyordum.??