Diyelim ki üşüyorsun kısacık bir ömrün sığınağında; bir çay bile ısmarlamıyor hayat!

Susunca Feride, yeryüzü boğulurdu.

Feride tütünü türküye banar da içer.

Gözlerinle gözlerim dokunuyorsun. Bir bilsen o an gözlerim oluyorsun; kaçalım, beni gören sen sanacak... Görüyor musun adınla başlıyor her şey. Karın eriyişi, yağmurun dirilişi, özlemenin ilk harfi, gücün hecelenişi.

/Ben nereye gitsem biraz senden gelirim; ardımdan kuşlar ve uykular gelir.../

Feride, şimdi yanaş kıyılarıma bir vapur gibi; çarpıp durayım güvertelerde gözlerine...

Gözümü bağlıyorlar;korkma sevgilim, gözümü, gönlümü değil...

Biliyor musun bir sen kalıyorsun içimde

Sonra gözlerim açılıyor; korkma, dilim değil, gözlerim sadece...

Buraya gelme Feride, bir hançer gibi saplama savuran gözlerini yüreğime