Bence bir insanı tanımanın tek bir yolu vardır,onu bitmiş kabul etmek. Onu artık yaşamıyor saymak. İnsan ancak böyle bakınca onu olduğu gibi, tamamlanmış olarak görebilir.

Ağlamak... yalnız gözyaşı dökebilen insan anlayabilir bazı şeylerin hikmetini.

"İnsanlar aslında birbirini tanımadıkları için severler, dedi, şaşırtıcı değil mi? Tanıdıktan sonra nefret ederler birbirlerinden."

"İçinizdeki İslâm'ı gösterin. Çünkü İslâm, sizin üzerinizde görünmek ister. İman gizlidir, İslâm açık. İman kalbdedir, İslâm zahirde. İslâm şeriatsa, şeriat sizin amellerinizde görünmek ister."

Bir kimse zalim bir padişaha adildir derse kafir olur demişler.Ve susuyordu adil dememek için zalime.

Çünkü beklemek çok korkunçtur, usul usul geleceğini bilerek ama ne zaman ölüm meleğinin kanadını açıp kendisini kapacağı anı bilmeden, bu meçhul anı bilmeden beklemek.

İnsan aslında ölüm karşısında daima hüsrana uğrar ama bu ölüm asla kendi ölümü olmaz; o, daima başkasının ölümü karşısında hüsranı tadar.

Tövbe eden kimse, kendi kendini affetmiş olmuyor. Bilakis tövbe eden kimse kendini affetmedigi için tövbeye müracaat ediyor.

...hakkımdaki duygularınızda yanılmışsanız bunun sorumluluğu size ait...

İnsanlar aslında birbirlerini tanımadıkları için severler, dedi, şaşırtıcı değil mi? Tanıdıktan sonra nefret ederler birbirlerinden..