Yapayalnızdım. biliyor musun? İnsan o doğru dediğimiz şeylerin ne anlama geldiğini ancak büyük yanlışlıklar yaptıktan sonra anlıyor.(s:64)

Evet, insanın gideceği, varacağı bir yer kalmamışken içine dönmesi kadar doğal ne olabilir. (s:195)

Cennetle ilgili en kötü şey, oraya öldükten sonra gidiyor olmak.

Merhamet değil, bir son istiyordum ben.

'Ağlayıp duruyorum' demek yerine, "iyiyim" dedim.

"Kendi başına olmaya alıştım" diyorum, "Yalnızlık, insanı iyi ya da kötü biri olma derdinden kurtarıyor."

Hayvan olsaydım, kartal olmak isterdim. Uçmak istediğimden değil. Siz hiç yaşlı kartal gördünüz mü? Acelem var...

Eğer birisi için her yer cehennemse, ölümden neden korksun?

Kuşku, çok ama çok önemli bir saplantıdır,saygı duyarım. Oldukça da garip çocukları vardır: Cinayet, hastalık ve bazen de bilim...

"Hem canlı olup hem de yalnız, tek başınıza olabileceğiniz bir yer yok..."
"Var" dedim. Sonra aklıma geleni söyledim. "Ana rahmi"