Onsuz yaşamaktan korktuğumu fark ettim. Benim hayatımı yıkmaya ne hakkın var, demek istiyordum. Benim senin hayatın üzerinde hiçbir şey söylemeye hakkım yokken bunu yapmaya ne hakkın var?

"Nasıl hissediyorum biliyor musun Lou? Sanki koşuyor ama hep biraz geride kalıyorum."

Her parçamı onun üzerine kurmak istiyordum.Ona benden bir şeyler bırakmak istedim.Hissettiğim her hayat parçacığını ona vermek ve onu hayatta kalmaya zorlamak istiyordum.

Onsuz yaşamaktan korktuğumu fark ettim. Benim hayatımı yıkmaya ne hakkın var, demek istiyordum. Benim senin hayatın üzerinde hiçbir şey söylemeye hakkım yokken bunu yapmaya ne hakkın var?

Yeni kurduğun dünyada bir süre rahatsız hissedeceksin.Rahat olduğun bir hayattan çıkmak insana her zaman garip gelir. (Sayfa 478)

Onsuz yaşamaktan korktuğumu fark ettim. Benim hayatımı yıkmaya ne hakkın var, demek istiyordum. Benim senin hayatın üzerinde hiçbir şey söylemeye hakkım yokken bunu yapmaya ne hakkın var ?

Zaman bazen normal bir şekilde ilerler, bazen de durup yavaşlar. Sanki hayat, yani gerçek hayat, bir başka yerde akıp gitmektedir.

"Tekerlekli sandalyeye bağlı birine eşlik etmeden fark edemeyeceğiniz şeyler vardır. Bir kere kaldırımların çoğunun ne kadar döküntü olduğunu anlarsınız. Kötü kapatıldığı için delik deşik olmuş ya da düpedüz taşları sökülmüştür."

Bahar bir gecede geldi ve kış sanki istenmeyen misafirmiş gibi ansızın, hoşçakal demeden gitti. Herşey yeşile büründü, yollar nemli güneş ışığıyla yıkandı ve hava birden hoş ve güzel kokularla doldu. Havada çiçeksi, insanın içini ısıtan bir şeyler vardı ve fonda kuşlar tatlı tatlı ötüşüyordu

Beni o kadar sık düşünme. Seni sulu gözlü bir şekilde hatırlamak istemiyorum. Sadece iyi yaşa. Sadece yaşa.