Ey yaşamımın öğleden sonrası! Ey akşam öncesi mutluluk! Ey yüksek denizlerin limanı! Ey bilinmeyendeki barış! Nasıl da kuşkulanırım hepinizden!

Kendimi senin yüksekliğine çıkarmak-budur benim derinliğim! Senin temizliğine gizlemek kendimi- budur benim masumiyetim!

Ey ışıl ışıl gök, gelip geçen bulutlarla seni lekelenmiş görmektense gökyüzü olmayan bir uçurumda oturmayı tercih ederim.

Delilik uğruna bilgelik karıştırılmıştır her şeye!

Her zaman istediğinizi yapın ama önce isteyebilen biri olun.

Belki de Stendhal'ı kıskanıyorumdur? Tam benim yapacağım en güzel tanrısız nüktesini aldı elimden: "Tanrının tek özrü, var olmayışıdır"... Ben de bir yerde şöyle demiştim: "Bügüne dek varlığa karşı en büyük itiraz neydi? T a n r ı . . .

İntiharı düşünmek güçlü bir avunma aracıdır: bu düşünce sayesinde bazı kötü geceleri atlatmak mümkündür.

Canavarlarla savaşan herkes o esnada canavarlaşmamaya dikkat etmelidir. Ayrıca uzun bir süre uçurumun içine bakarsan, uçurum da senin içine bakar.

Çünkü seni seviyorum ey sonsuzluk; çünkü seni seviyorum ey sonsuzluk!

Bana uygun kulağı olan kimsenin bulunmadığı bu yerde ne söyleyeyim? Hiç olmazsa rüzgârlara haykırayım!