Liesel üvey babasının gözlerindeki tuhaflığı görmüştü. Nezaket ve gümüşten yapılmış gibiydiler. Eriyen yumuşak gümüş gibi.
Diğer Markus Zusak Sözleri ve Alıntıları
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi.Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrı'ya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
Bazen insanlar çok güzel oluyordu.
Görünüşleriyle değil.
Söyledikleriyle de değil.
Sadece varlıklarıyla.
Sadece bir HİÇ olduğunu kabul edenler sıradan değildir, geri kalanlar et yığınından oluşan insan kılığına bürünmüş ruhsuz yaratıklardır...
Bir yeri soyuyor filan deÄŸildik.
Biz umutsuzduk.
Umutsuz, sefil ve başınızı sallamanıza neden olacak kadar acınası...
Belki kelimesi beni rahatsız etmeye başlamıştı çünkü hayatımda sabit olan tek şey belkilerin sonsuza dek benimle kalacak olmasıydı.
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi.Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrı'ya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
Necip Fazıl Kısakürek
Hermann Hesse
İskender Pala
Eddi Anter
M. Fethullah Gülen
Edgar Allan Poe
Jojo Moyes
Beyazıt Akman
Milan Kundera
Muhyiddin İbn Arabi (Ebû Bekir Muhammed b. Ali)