Kendini tanıdığında insanı tanıyacak, ne müthiş! Kendini sorguladığında insanı sorgulamış olacak. ''İnsan yaratıkların en zavallısı, en cılızıdır; öyleyse en mağruru da odur.''O halde şüpheyi en çok o hak ediyor. Ne kadar kaçsa da takip etmeli onu. Ruh kuyularına bakraçlar salmalı. Yalnız uyanıkken değil, uykudayken de kıstırmalı. Zamanla derisiyle kaynaşan maskelerini kazımalı yazgısını okuyabilmek için. Hakikatin yüzünü yalanın yüz bin sureti içinden çekip çıkartmalı. Hazzın arkasındaki acıyı fark etmek yetmez, acının arkasındaki hazza da ulaşmalı. İçten bir hissedişle, yani o hassas teraziyle tartmalı hayatı, hayali, dostluğu, yalnızlığı...