Kamakura'daki Zen sahibi Mugaku, Çin'deki kargaşa sırasında kaçırılıp öldürülmenin eşiğine geldiğinde gatha'dan alıntı yapmıştır, 'bir şimşeğin hızıyla/ bahar meltemini delip geçti' ve asker kılıcını yere fırlatıp kaçmıştır. Mugakunun kastettiği, kılıcı savururken, şimşeğin çaktığı o ölçülemeyecek kadar küçük anda ne zihnin ne de düşüncenin bulunduğudur. Saldıran kılıçta zihin yoktur. Saldırmak üzere olan benliğimde zihin yoktur. Saldırgan Boşluk'tur. Saldırganın kılıcı Boşluk'tur. Saldırılmak üzere olan ben Boşluğum. Öyleyse, saldıran insan hiç de insan sayılmaz. Saldıran kılıç da kılıç değildir. Ve bu benim için, kesilmek üzere olan kişi için, şimşek çıktığı anda bahar mevsimine ait gökyüzünde esen bir meltemin delip geçilmesi gibi olacaktır. Bu katiyen durmayan bir zihindir. Ve kılıcın, rüzgarı delip geçmeye karşı gelmesi pek mümkün değildir.' (Sarsılmaz Bilgeliğin Esrarengiz Anlatısı-sy.30)