Kalbinin derinliklerinde bir yerde bir kaşıntı vardı, fakat kaşımamaya dikkat ediyordu. Ortaya çıkabilecek şeylerden korkuyordu.
Diğer Markus Zusak Sözleri ve Alıntıları
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi.Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrı'ya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
Bazen insanlar çok güzel oluyordu.
Görünüşleriyle değil.
Söyledikleriyle de değil.
Sadece varlıklarıyla.
Sadece bir HİÇ olduğunu kabul edenler sıradan değildir, geri kalanlar et yığınından oluşan insan kılığına bürünmüş ruhsuz yaratıklardır...
Bir yeri soyuyor filan değildik.
Biz umutsuzduk.
Umutsuz, sefil ve başınızı sallamanıza neden olacak kadar acınası...
Belki kelimesi beni rahatsız etmeye başlamıştı çünkü hayatımda sabit olan tek şey belkilerin sonsuza dek benimle kalacak olmasıydı.
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi.Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
"Neden ben?" diye sordum Tanrı'ya. Bir şey söylemedi. Güldüm ve yıldızları izledim. Yaşamak güzeldi...
Bertolt Brecht
Alper Canıgüz
Murat Gülsoy
William Golding
Peyami Safa
Turgut Özakman
Chris Cleave
Maksim Gorki
Orhan Kemal
Mehmet Akif Ersoy