İşte üç katlı ruhumuz! En alt katta maddi arzularımız oturuyor: Şehvet, açlık, susuzluk...En üst katın sakini, mesleği iyilik ve güzellik olan ''akıl.''Bir de orta kat var, üstle alt arasındaki hassas halka. İşte orada oturuyor dizginlerin sahibi, aklın semaya, şehvetin yeraltına çektiği arabanın sürücüsü. Orada nefes alıyor irade, arzularla aklın arasında. Bu dengeyle insanı kurtarmaya çalışıyor, vahşi kaplanlara aklın kıvrak kırbacıyla yeni bir yol gösterip. Yanlış yolları düğümleyen bir iradeye ihtiyacı var insanın. ''En büyük felaketten'' yani toprağın cömertçe verdiğiyle yetinmeyip, icat ettiği yeni ihtiyaçların pençesinde çürümekten korunmaya. Çünkü insan ne zaman ''daha fazlasını'' istese daha fazla batıyor balçığa, daha fazla döküyor kan. O zaman bozuluyor adaletle ahengin dengesi. Kibrin ve ihtirasın nefesi o zaman kokuyor.