Hz. Bilal kayanın altında işkence görürken (karşı tarafa göre pis bir köle gibi görünen Bilal için) Peygamberimizin elçileri büyük miktarda para ödeyip onu kölelikten kurtardı. Verilen paraya bakıp akıl erdirememişlerdi. Bu parayla köleliğin kalktığını, Müslümanların en büyük ibadeti olan namaza ilk çağrı olan ezanı Bilal'e okutulacağını nereden bileceklerdi? Günlerce taşın altında ''Ehed'' diye çığlıklar atan ''La İlahe İllallah'' diye sözünden dönmeyen Bilal'in sesi günlerce Müslümanların kulaklarını tırmalayıp uyutmadı. Bizler o gün bugündür her ezanda Bilal'in çığlıklarını ve kurtuluşunu işitip namaza koşuyoruz.
Diğer Bülent Akyürek Sözleri ve Alıntıları
Sıradan olmak,herkes gibi bir hayat yaşamak bu çağın kabusu sanki!Çoğunluğa uyan,marjinal fikir ve davranış biçimlerine sahip olmayanlar aşağılanarak nefisleri kırbaçlanıyor.Hepimiz,yarı tanrı olmaya aday antik Yunanlılar gibiyiz...
Polisin, askerin, aşçının, kafasına şapka yada benzeri şeyleri takmalarının hikmeti, görevlerini hatırlasınlar hiç unutmasınlar diyedir.
Her üniforma bir hatırlatmadır. Bizler kafamızdan sarığı çıkardığımız gün ölümü unuttuk. Bildiğiniz gibi sarık, bize kefen olmaya yetecek büyüklükteki bezden yapılırdı. Müslümanın tek varlığı olan sarığı öldüğü yerde ona kefen yapılırdı, yani kabrimizi başımızda taşırdık.
Psikolojık olarak düşünün; başımızda kabrimizi taşırken şeytanlık düşünüp dünya malına minnet edebilir miydik?
Başımızın üstünde kabrimizi taşırken kar-zarar değil, haram-helal adımlarıyla yürüyorduk...
"Nike" şapkasının altındaki İngilizcesi sağlam insanlara ölümü nasıl izah edeceğiz?
Sıradan olmak,herkes gibi bir hayat yaşamak bu çağın kabusu sanki!Çoğunluğa uyan,marjinal fikir ve davranış biçimlerine sahip olmayanlar aşağılanarak nefisleri kırbaçlanıyor.Hepimiz,yarı tanrı olmaya aday antik Yunanlılar gibiyiz...
Polisin, askerin, aşçının, kafasına şapka yada benzeri şeyleri takmalarının hikmeti, görevlerini hatırlasınlar hiç unutmasınlar diyedir.
Her üniforma bir hatırlatmadır. Bizler kafamızdan sarığı çıkardığımız gün ölümü unuttuk. Bildiğiniz gibi sarık, bize kefen olmaya yetecek büyüklükteki bezden yapılırdı. Müslümanın tek varlığı olan sarığı öldüğü yerde ona kefen yapılırdı, yani kabrimizi başımızda taşırdık.
Psikolojık olarak düşünün; başımızda kabrimizi taşırken şeytanlık düşünüp dünya malına minnet edebilir miydik?
Başımızın üstünde kabrimizi taşırken kar-zarar değil, haram-helal adımlarıyla yürüyorduk...
"Nike" şapkasının altındaki İngilizcesi sağlam insanlara ölümü nasıl izah edeceğiz?
İnsanın hesap vereceği bir makamı yoksa zalimleşir.
Allahın neresinden bedenimize üflenen mübarek ruh bu dünyada olmak istemediği yerlerde gezinmekten, görmek istemediklerini görmekten ve duymak istemediklerini duymaktan bedenlerimizin içinde hıçkırarak ağlıyor.
Kendini seven, beğenen insan beklenti içindedir. Onun kendisine olan sevgisi aslına bakarsanız dış dünyaya attığı "beni acilen Sevin, yardıma ihtiyacım var." çığlıklarıdır.
Güçlü ve zalim insan, bizim yanımızda zayıf kalmalıdır. Onunla mazlumun hakkını alıncaya kadar savaşmamız gerekir. Niye ellerini öpelim, niçin onların yollarını temizleyelim? Biz hangi kitabın kullarıyız, kişisel gelişim kitapları mı yoksa Kuran-ı Kerim'in mi?
Inanisa göre; kanepesinde yellenerek portakal soyan herhangi bir pijamalı adam ayağa kalkıp Mars ta fabrika kurabilir! Üstelik bunu piyasada satılan üç kuruşluk Kişisel Gelişim kitaplarından iki tane okuyarak yapacaktır.
Boş bir kitap sayfasında bile bir ağacın hayat hikayesi vardır
Samuel Beckett
John Hart
Peyami Safa
Alain de Botton
Truman Capote
Ümit Yaşar Oğuzcan
Virginia Woolf
Melissa P. (Melissa Panarello)
Anne Rice
Metin Altıok