Hayatım boyunca, en sevdiğim insanlar tarafından duygusal anlamda 'oyalandım'

Göze batmıyor yokluğun. Kim bilebilir ki neye gereksindiğimi?

Sizi düşünmek anlamsız bence. Yüzüstü bırakıyor şimdi sizi sımsıkı sarıldığınız o el.

?Evet, körkütük sana âşıktım; hâlâ da öyleyim. Daha önce hiç kimse içimde böylesine şiddetli bir fiziksel coşku yaratmamıştı. Seni yüreğimden koparıp attım çünkü gelip geçici bir gönül eğlencesi olmaya katlanamazdım. Bedenimi ellerine teslim etmeden önce, fikirlerimi, zihnimi, hayallerimi teslim edebilmeliyim. Oysa senin bunlardan hiçbirini alacağın yok...?

" Ev, gittiğinde seni içeriye almak zorunda olan tek yerdir..."

?Henüz gidilmemiş yolları merak ediyorum ve Frost?tan bir alıntı yapmak geliyor içimden? Ama yapmayacağım. Yalnızca başka şairlerin ağzından konuşabilmek üzücü. Başka birinin benim ağzımdan konuşmasını istiyorum...?

Niçin değişik yaşamları deneyemiyorum, giysiler gibi, hangisinin en uygun olduğunu, en çok yakıştığını anlayabilmek için...

"Benim için, şimdi sonsuzdur, sonsuzsa durmadan değişir, akar, erir. Hayatsa şu andır. Geçip gittiğinde artık ölmüştür. Ama her yeni anda sil baştan başlayamazsın. Ölmüş olana göre yargılamak zorundasın. Tıpkı bir bataklık gibi... Daha en başından umutsuz.."

Yağmur yağıyor. İçimde şiir yazma dürtüsü.

Hiçbir zaman mutlu olmayabilirim, ama bu gece halimden memnunum.