Kilisenin dibindeki serin gölgelikte uyukluyordu. Yanına oturdum, cüppesinin koluna dokundum. "Sensin" diye homurdandı. "Öğrenmek istediğim bir şey var." "Söyle." "Sevgi nedir?" Durgun, sulu gözleriyle dönüp bana baktı. "Kaç yaşındasın?" "On iki." "Sevgi günahtır."

Duvarların ardına sığınmış bir hayat akıp gidiyor.

Duvarların ardına sığınmış bir hayat akıp gidiyor.

"Yürek ruhun merkezidir"

Ben basit bir insanım,ait olduğum çağ,seninkinden çok farklı: Bir şey beyazsa,ben beyaz derim,karaysa kara.

... önemli olan zamandan tasarruf değil,bir hedef bulmaktır.

Eğer yaşam bir yolsa, her zaman yokuş yukarı giden bir yoldur.

Kimbilir neden en basit gerçeklikler,anlaması en zor olandır.

?İnsan yetmişine varınca kaderin hayattaki rolünü daha iyi anlıyor?

Tuhaf görünebilir , ama en derin mutluluk , en korkunç mutsuzluk gibi beraberinde zıt bir arzuyu getirebilir...